Robert Schumann (1810-1856) was een vooraanstaande Duitse componist, pianist en invloedrijke muziekcriticus uit de vroege romantiek. Bekend om zijn expressieve en fantasierijke werken, schreef hij muziek in alle belangrijke genres van zijn tijd, waaronder solopiano, liederencycli, kamermuziek, orkestwerken, koorstukken en een opera. Zijn composities, zoals Carnaval, Kinderszenen en Dichterliebe, vangen de lyrische intensiteit en emotie die kenmerkend zijn voor de romantiek. Aanvankelijk verscheurd tussen een carrière in de rechten en de muziek, wijdde Schumann zich uiteindelijk aan het componeren nadat een handblessure een einde maakte aan zijn hoop als concertpianist. Hij was medeoprichter en redacteur van het invloedrijke Neue Zeitschrift für Musik, waar hij nieuwe muziek propageerde en zijn gespleten artistieke persoonlijkheid uitdrukte via de alter ego's Florestan en Eusebius. Schumann trouwde met pianiste Clara Wieck en samen toerden ze door Europa, waarbij ze elkaar inspireerden en steunden in hun artistieke werk. Zijn latere jaren werden gekenmerkt door mentale problemen, maar zijn creativiteit bleef invloedrijk. Schumanns pianomuziek en liederen worden bijzonder geprezen en zijn werk inspireerde componisten zoals Brahms, Mahler, Debussy en Tsjaikovski. Ondanks de uitdagingen die hij tijdens zijn leven tegenkwam, blijft Schumann een centrale figuur in de romantische muziek.