Johannes Brahms was een Duitse componist, pianist en dirigent, actief in de middenromantiek. Bekend om zijn ritmische energie en expressieve gebruik van traditionele vormen, creëerde Brahms muziek die gekenmerkt werd door een rijk contrapunt en een innovatieve omgang met dissonanten. Zijn oeuvre omvat vier symfonieën, vier concerten, een Duits Requiem, uitgebreide kamermuziek en talloze liederen en arrangementen voor orkest, piano, orgel en koor. Brahms, geboren in Hamburg in 1833, toonde al vroeg muzikale belofte en trad als pianist op in heel Centraal-Europa, waar hij vaak zijn eigen composities ten gehore bracht. Hij bouwde belangrijke relaties op met vooraanstaande musici uit zijn tijd, met name Robert en Clara Schumann, die zijn werk steunden en goede vrienden werden. Brahms trouwde nooit en wijdde zich volledig aan zijn kunst. Gerespecteerd om zijn meesterschap en innovatie, werd Brahms door sommigen gezien als een traditionalist, vooral tijdens de Romantiekoorlog, maar zijn muziek verwierf brede erkenning en blijft invloedrijk. Hij bracht een groot deel van zijn leven door in Wenen, waar hij zowel hedendaagse als oudere muziek dirigeerde en promootte. Brahms' vakmanschap en emotionele diepgang hebben tijdens zijn leven en daarna bewondering geoogst bij muzikanten en componisten, waardoor zijn nalatenschap is uitgegroeid tot een van de pijlers van de klassieke muziek.