Gustav Mahler (7 juli 1860 - 18 mei 1911) was een Oostenrijks-Boheemse componist en dirigent die een sleutelrol speelde in de brug tussen de 19e-eeuwse Oostenrijks-Duitse traditie en het modernisme van begin 20e eeuw. Hoewel hij tijdens zijn leven al algemeen erkend werd als een van de toonaangevende dirigenten van zijn generatie, verwierven zijn composities pas na de Tweede Wereldoorlog blijvende internationale erkenning, na jaren van verwaarlozing en verboden tijdens het nazitijdperk. Geboren in Bohemen uit Joodse ouders, toonde Mahler al op jonge leeftijd muzikaal talent en studeerde af aan het Conservatorium van Wenen. Hij bekleedde vervolgens invloedrijke dirigeerposities in heel Europa, met name als directeur van de Weense Hofopera, waar hij bekend stond om zijn innovatieve toneelproducties en hoge standaarden. Hij bracht ook tijd door in New York, waar hij zowel de Metropolitan Opera als de Philharmonic dirigeerde. Mahlers composities, voornamelijk grootschalige symfonieën en vocale werken, waren vaak controversieel en kregen langzaam erkenning, maar vormen nu een centrale plaats in het orkestrepertoire. Zijn muziek inspireerde latere componisten zoals Arnold Schönberg, Alban Berg, Anton Webern, Dmitri Sjostakovitsj en Benjamin Britten. Tegenwoordig is Mahler nog steeds een van de meest uitgevoerde en opgenomen componisten, geprezen om zijn emotionele diepgang en orkestrale meesterschap.