Elmo Hope was een innovatieve Amerikaanse jazzpianist, componist en arrangeur, actief in de bebop- en hardbopscene in het midden van de 20e eeuw. Als jeugdvriend van Bud Powell en Thelonious Monk ontwikkelde hij een unieke muzikale stem die jazz en klassieke invloeden vermengde. Nadat hij ternauwernood een gewelddadige jeugd had overleefd, werd hij een vaste waarde in de New Yorkse jazzscene en nam hij op met toonaangevende artiesten zoals Clifford Brown, John Coltrane en Sonny Rollins. Vanwege zijn drugsverslaving moest Hope verhuizen naar Los Angeles, waar hij samenwerkte met muzikanten van de West Coast, zoals Harold Land. Ondanks een aantal opnames als bandleider en zijn terugkeer naar New York, kreeg zijn complexe en subtiel innovatieve stijl tijdens zijn leven weinig erkenning. Hopes carrière werd ingekort door aanhoudende gezondheidsproblemen en verslavingsproblemen, maar hij blijft een belangrijke en onderscheidende figuur onder moderne jazzpianisten.