Dit is een automatische vertaling door software:

De publicatie Muziekinstrumenten van professor Antonín Modr werd voor het eerst gepubliceerd in 1938 en behoort dus eigenlijk toe aan verschillende generaties van onze muzikanten - professionals en amateurs. De reden voor de niet aflatende belangstelling voor het Blauwboek, dat al jaren wordt verbeterd en verrijkt met nieuwe kennis, ligt in de volledigheid, duidelijkheid, begrijpelijkheid en materialiteit ervan. Modr informeert over de ontwikkeling van instrumentale geslachten en individuele instrumenten en richt zich uiteraard op hun huidige ontwerpparameters, technische en klankmogelijkheden (inclusief gegevens over notatie- en klankbereiken, de meest voordelige of minst voordelige posities) en vergeet hun toepassing niet. in solo en ensemble. Talrijke voorbeelden, overzichten, tekeningen en grafieken vergroten de duidelijkheid en begrijpelijkheid van Modro's werk. De visie van een deskundige-organoloog in Modro's boek kruist de visie van een muziekbeoefenaar. Tegelijkertijd let de auteur niet alleen op de instrumenten van het hedendaagse symfonieorkest en blaasorkest, maar besteedt hij ook de nodige aandacht aan de instrumenten van onze en buitenlandse volksmuziek, inclusief instrumenten die tot voor kort nog als exotisch werden beschouwd. In tegenstelling tot oudere edities zijn enkele artikelen over elektronische en elektronische instrumenten, die verouderd zijn, weggelaten. De ontwikkeling van deze groep muziekinstrumenten gaat in onze tijd zo snel dat er altijd nieuwe bijzondere literatuur nodig is, waarnaar wij onze lezers verwijzen.