Free Faces was een Slowaakse rockband, opgericht in 1997, oorspronkelijk als een instrumentaal nu-jazztrio bestaande uit Oskar Rózsa, Andrej Šeban en Marcel Buntaj. Begin 1998 sloot zanger Maroš Hečko zich bij de groep aan met het idee om het werk van beatdichter Lawrence Ferlinghetti om te zetten in muziek, wat leidde tot hun debuut-EP I Am Waiting: Free Faces for Lawrence Ferlinghetti. Gemotiveerd door het vroege succes ging de groep door en bracht in 1998 hun eerste album, Almost True Story, uit. Dit album kreeg positieve recensies en won het jaar daarop verschillende nationale muziekprijzen. Ondanks de aanvankelijke ambities voor internationale optredens, kwamen de meeste van deze plannen niet uit. Tijdens de creatie van hun tweede album ondervond de band interne meningsverschillen, vooral over de vraag of ze Engelse of Slowaakse teksten zouden gebruiken. Uiteindelijk voltooiden ze in 2001 het dubbelalbum La Belle Epoque, dat eveneens kritische en professionele erkenning kreeg, waaronder prijzen voor albumillustraties en groep van het jaar. Na een laatste zomertournee ging de band uit elkaar vanwege andere professionele verplichtingen van de leden. De groep kwam in 2009 kortstondig weer bij elkaar om een interpretatie van Karel Kryls lied Pasážová revolta te spelen voor een creatieve wedstrijd, maar keerde daarna niet definitief terug. De bandnaam Free Faces is oorspronkelijk afgeleid van de beginfase van het trio, toen ze ook bekend stonden als Three Faces. Hun eerste instrumentale nummers werden later uitgebracht onder de naam Šeban – Rózsa – Buntaj op het album Milión bohov in 1999.