Tenor blokfluiten
De tenorblokfluit in C klinkt een octaaf lager dan de sopraan en neemt in het ensemble een middenstem met veel zang voor zijn rekening. De grotere lengte brengt wijdere afstanden tussen de gaten, meer gewicht en meer luchtverbruik met zich mee. Een speler moet vóór de aankoop het bereik van de pink, de positie van de duim en de behoefte aan kleppen controleren.
Kleppen helpen de handen, niet de ademtechniek
Een of meer kleppen kunnen de onderste gaten bereikbaar maken voor een speler met een kleinere handspanning. De mechaniek moet stil zijn en de kussentjes goed sluiten. Probeer bij modellen zonder kleppen alle gaten af te dekken zonder de handpalm te verschuiven; ontsnappende lucht bederft vooral de lage tonen.
Gebogen mondstuk en steun
Sommige tenoren hebben een gebogen kopstuk, dat het bereik verkort en de hoek van het vasthouden verandert. Een duimsteun of een riem vermindert de belasting als hij de vingers niet hindert. Lang spelen mag geen kramp in de rechterduim veroorzaken.
Plaats in de blokfluitconsort
De tenor vult de sopraanblokfluit en de alt aan met een lagere stem, maar wordt in C gelezen. Een overzicht van andere maten vind je bij de blokfluiten. Houd bij kamermuziek rekening met de intonatie van het hele ensemble en hetzelfde vingerzettingssysteem.
Condens beïnvloedt langdurig spelen
Een groter lichaam verzamelt meer vocht. Haal na het oefenen de delen uit elkaar en trek er een lange poetsdoek doorheen. Laat een houten tenor voor het opbergen grondig drogen en onderhoud de verbindingen alleen met geschikt vet.
Probeer het bereik naar alle gaten uit, meet de belasting van de rechterduim en kies zo nodig kleppen of een gebogen kopstuk.
