Gil Scott-Heron was een Amerikaanse muzikant, dichter en auteur die in de jaren 70 opkwam als pionier in het combineren van jazz, soul en blues met maatschappelijk betrokken spoken word. Hij was vooral bekend om werken als "The Revolution Will Not Be Televised" en gebruikte poëzie en muziek om politieke en sociale kwesties aan te kaarten, wat van invloed was op de ontwikkeling van hiphop en neo soul. Door zijn samenwerking met Brian Jackson, met name op albums als Pieces of a Man en Winter in America, bouwde hij een blijvende erfenis op als "bluesologist", waarbij hij de wortels en de realiteit van het zwarte leven in Amerika onderzocht. Gedurende zijn carrière ontving hij lovende kritieken en na zijn overlijden verdiende hij een Grammy Lifetime Achievement Award en werd hij opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.